Το δολάριο και η πορεία των επιτοκίων: τρεις μεταβλητές πίσω από την ανάκαμψη του πληθωρισμού

Τι διαπραγματεύεται στην πραγματικότητα η αγορά

Οι τιμές καταναλωτή στις ΗΠΑ αυξήθηκαν 3,7% σε ετήσια βάση τον Σεπτέμβριο, πάνω από τη συναίνεση 3,6% και 3,4% του Αυγούστου. Το μηνιαίο επιτόκιο επιταχύνθηκε στο 0,6%, το μεγαλύτερο των τελευταίων πέντε μηνών. Ο βασικός ΔΤΚ, ο οποίος αφαιρεί τα τρόφιμα και την ενέργεια, αυξήθηκε 2,6% σε ετήσια βάση και 0,3% σε μήνα - επίσης πάνω από τις προσδοκίες και στις δύο πλευρές. Μετά την απελευθέρωση, ο δείκτης του δολαρίου εκτινάχθηκε στο ενδοημερήσιο 102,94 και έκλεισε στις 102,53 στις 14 Οκτωβρίου, υψηλό 18 μηνών. Η απόδοση του 10ετούς ομολόγου κινήθηκε υψηλότερα παράλληλα, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης των μετοχών των ΗΠΑ υποχώρησαν και ο χρυσός spot υποχώρησε. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης επιτοκίων αποδίδουν τώρα μια σωρευτική πιθανότητα πάνω από 85% σε μια ακόμη αύξηση της Fed φέτος, μια πορεία που δεν συνεπάγεται καμία κίνηση τον Οκτώβριο και αύξηση 25 μονάδων βάσης τον Δεκέμβριο.

Μεταβλητή πρώτη: η σύνθεση του πληθωρισμού

Η άνοδος του τίτλου και του πυρήνα μαζί σημαίνει ότι αυτός ο γύρος πίεσης τιμών δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς σε διακυμάνσεις της ενέργειας. Οι τιμές της βενζίνης αυξήθηκαν κατά προσέγγιση 9,1% από μήνα σε μήνα και είναι ο άμεσος μοχλός του πρωτοσέλιδου αριθμού, αλλά η σταθερότητα των βασικών υπηρεσιών και των στοιχείων καταφυγίου είναι αυτό που καθορίζει εάν η αγορά επανεκτιμά την τιμή τερματικού. Το βασικό ερώτημα είναι εάν αυτά τα κολλώδη στοιχεία διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα: εάν το κάνουν, η αγορά μπορεί να προχωρήσει πέρα ​​από την προσαρμογή των προσδοκιών βραχυπρόθεσμης μεταβλητότητας και να μετατοπίσει την εκτίμησή της για το πού τελειώνει η πολιτική.

Μεταβλητή 2: προκαταβολικές αποδόσεις ομολόγου και τιμολόγηση πολιτικής

Η απόδοση του διετούς ομολόγου είναι η πιο ευαίσθητη στις προσδοκίες πολιτικής και είναι το πιο σαφές παράθυρο για το εάν η αγορά πιστεύει πραγματικά ότι η πορεία των επιτοκίων έχει αλλάξει. Εάν το δολάριο ενισχυθεί χωρίς να αυξηθεί παράλληλα η απόδοση του διετούς έτους, η κίνηση οφείλεται πιθανότερα σε τοποθέτηση ή αποστροφή κινδύνου. Εάν και τα δύο ξεφύγουν από τα πρόσφατα εύρη τους μαζί, η αξιοπιστία του επιχειρήματος των ποσοστών αυξάνεται σημαντικά. Το ερώτημα αυτή την εβδομάδα είναι εάν η απόδοση δύο ετών μπορεί να διατηρηθεί και να επεκταθεί, όχι πόσο μακριά κινήθηκε ο δείκτης του δολαρίου την ημέρα.

Μεταβλητή τρίτη: επιβεβαιώνει το συναίσθημα κινδύνου;

Το δολάριο μπορεί να ενισχυθεί επειδή διευρύνονται οι διαφορές των επιτοκίων ή μπορεί να ανατιμάται παθητικά κατά τη διάρκεια μιας φάσης εξουδετέρωσης κινδύνου. Η διάκριση των δύο απαιτεί διασταυρούμενα σήματα. Εάν τα περιουσιακά στοιχεία κινδύνου μειωθούν, τα πιστωτικά περιθώρια διευρύνονται και το δολάριο ενισχύεται ταυτόχρονα, η κίνηση είναι πιο κοντά στην αποστροφή του κινδύνου. Εάν οι αποδόσεις αυξηθούν και οι μετοχές δέχονται πίεση ενώ το πιστωτικό υπόβαθρο παραμένει σταθερό, κυριαρχεί το επιχείρημα των επιτοκίων και των διαφορών. Οι δύο περιπτώσεις υποδηλώνουν πολύ διαφορετική επιμονή.

Απόκλιση στο εσωτερικό της Fed

Τα επίσημα σχόλια μετά την κυκλοφορία αποκάλυψαν μια σαφή διαίρεση. Ορισμένοι φορείς χάραξης πολιτικής τονίζουν ότι ο κίνδυνος πληθωρισμού παραμένει υψηλός και ότι η πολιτική πρέπει να παραμείνει περιοριστική για κάποιο χρονικό διάστημα. Άλλοι είναι επιφυλακτικοί σχετικά με την περαιτέρω αυστηροποίηση και υποστηρίζουν ότι μια ψυχρή αγορά εργασίας αξίζει την ίδια προσοχή. Αυτός ο διαχωρισμός είναι από μόνος του μια μεταβλητή: σημαίνει ότι η τιμολόγηση της διαδρομής επιτοκίου θα εξαρτηθεί περισσότερο από τα εισερχόμενα δεδομένα παρά από την καθοδήγηση από οποιαδήποτε μεμονωμένη συνάντηση, η οποία τείνει να διατηρεί τη βραχυπρόθεσμη αστάθεια σε υψηλά επίπεδα.

Θεσμική άποψη: η μεσοπρόθεσμη περίπτωση του δείκτη δολαρίου

Αρκετά ιδρύματα αύξησαν τις βραχυπρόθεσμες προβλέψεις τους για το δολάριο μετά τα στοιχεία. Σε ένα πρόσφατο δημόσιο παράδειγμα, η πρόβλεψη τριών μηνών για τον δείκτη του δολαρίου ανέβηκε στο 101,5 ενώ η δωδεκάμηνη πρόβλεψη διατηρήθηκε στο 99, με το επιχείρημα ότι η σταθερή βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη, ο σταθερός πυρηνικός πληθωρισμός και οι θετικές διαφορές πραγματικών επιτοκίων υποστηρίζουν το δολάριο, αλλά ότι θα πρέπει να αμβλύνεται μετρίως καθώς εξελίσσεται το περιβάλλον πολιτικής. Αυτό το πλαίσιο — σταθερό βραχυπρόθεσμο, πιο ήπιο μεσοπρόθεσμο — βοηθά τους εμπόρους να διαχωρίσουν τον ορίζοντα συναλλαγών από τον ορίζοντα διακράτησης αντί να προεκτείνουν τη βραχυπρόθεσμη δυναμική σε μια μακροπρόθεσμη τάση.

Μετατροπή μεταβλητών σε εκτελέσιμες συνθήκες

Αντί να προβλέπετε την κατεύθυνση, καταγράψτε πρώτα τρεις παρατηρήσιμες συνθήκες και μόνο στη συνέχεια αποφασίστε εάν θα συμμετάσχετε. Πρώτον, οι επερχόμενες ανακοινώσεις για τον πληθωρισμό ή την απασχόληση συνεχίζουν να εκπλήσσουν προς τα πάνω; Δεύτερον, μπορεί η διετής απόδοση του Υπουργείου Οικονομικών να διατηρήσει το βασικό της εύρος; Τρίτον, ο δείκτης του δολαρίου είτε σπάει καθαρά είτε απορρίπτει σαφώς την περιοχή 102,8 έως 103; Εάν πληρούται μόνο μία προϋπόθεση, κόψτε το μέγεθος ή συνεχίστε να περιμένετε. Εάν οι συνθήκες συγκρούονται, μην πιέζετε μια κατεύθυνση. Ο καθορισμός των κριτηρίων εκ των προτέρων αφαιρεί ένα μεγάλο μέρος των συναλλαγών που οδηγούνται από συναισθηματική άποψη μετά από μια απελευθέρωση δεδομένων.