Loonbetalingen van 29.000 versus een voorspelling van 90.000: wat de markt werkelijk prijst

De data zelf: een duidelijke afkoeling

De Amerikaanse niet-agrarische loonadministratie heeft in september 29.000 banen toegevoegd, gecorrigeerd voor seizoensinvloeden, tegen een consensus van 90.000. De maanden juli en augustus werden naar beneden bijgesteld met in totaal 60.000, en het werkloosheidspercentage steeg van 4,1% naar 4,2%. Per sector waren vrijetijdsbesteding en horeca en onderwijs van de lokale overheid de grootste belemmeringen. Op zichzelf genomen wijst de publicatie op een verzwakking van de arbeidsmarkt in de marge.

Toch vertoonde de dollar na de publicatie geen dalende trend. Begrijpen dat non-reactie betekent dat de data terug in de keten worden geplaatst waarin deze daadwerkelijk worden gebruikt.

Link één: een enkele maand is luidruchtig

De eerste afdrukken van loonlijsten zijn altijd substantieel herzien, en een gecombineerde neerwaartse herziening van 60.000 naar juli en augustus is op zichzelf al een bewijs dat de aflezing van één maand onstabiel is. Het driemaands voortschrijdend gemiddelde ligt nog steeds rond de 50.000, het aantal aanvragen voor werkloosheidsuitkeringen blijft laag en de participatiegraad steeg met 0,2 procentpunt naar 61,8% – herstel aan de aanbodzijde alleen al verhoogt het werkloosheidspercentage. Alles bij elkaar zijn deze signalen niet genoeg om de markt de 29.000 als het begin van een recessie te laten zien.

Link twee: waar de inflatie zit, bepaalt het gewicht van het beleid

De CPI voor dezelfde maand steeg naar 3,7% op jaarbasis, met een maandelijkse afdruk van 0,6%, de grootste in vijf maanden. Nu de inflatie nog steeds boven de doelstelling ligt en de energieprijzen hoog worden gehouden door de spanningen in het Midden-Oosten, is een marginale verzwakking van de werkgelegenheid niet voldoende om de richting van het beleid te veranderen. Uit de Survey of Consumer Expectations van de New York Fed bleek dat de inflatieverwachtingen voor een jaar zijn gestegen van 3,58% naar 3,9% – het soort signaal dat de Fed nauwlettender in de gaten houdt.

Link drie: prijsstelling gaat over waarschijnlijkheid, niet over richting

De markt prijst de Fed momenteel als een positie in oktober en verhoogt in december met 25 basispunten, met een cumulatieve waarschijnlijkheid van meer dan 85% voor een renteverhoging vóór het einde van het jaar. Dat betekent dat de werkgelegenheidsgegevens van één maand voortdurend moeten verzwakken, en dat over verschillende publicaties heen, om dat pad te effenen. Eén datapunt kan het pad niet veranderen; het kan alleen het vertrouwen dat eraan verbonden is veranderen.

Wat een handelaar hiermee kan doen

Beoordeel eerst “zijn de gegevens goed of slecht” los van “zullen de prijzen bewegen” – er zit een beleidspad tussen de twee. Ten tweede valt de eerste zet na een release doorgaans samen met de slechtste liquiditeit van de sessie, wanneer de spreads groter worden en er sprake is van een duidelijke slip; als u daar binnengaat, verhoogt u vrijwillig uw kosten. Ten derde is het werkelijk verhandelbare signaal de vraag of de prijs- en beleidsprijzen na de publicatie blijvend uiteenlopen. De verzwakking van de werkgelegenheid terwijl de prijsstijgingen onveranderd blijven, is het moment waarop dollarlongs voorzichtig moeten worden.