Διαχείριση κινδύνου: κίνδυνος ανά συναλλαγή, τύπος θέσης και έλεγχος ανάληψης

Κανόνας πρώτος: κίνδυνος ανώτατου ορίου ανά συναλλαγή

Κίνδυνος ανά συναλλαγή είναι η μέγιστη μείωση στα ίδια κεφάλαια λογαριασμού σε μια μεμονωμένη συναλλαγή, αφού έχουν εκτελεστεί και οι δύο η είσοδος και η διακοπή. Η κοινή πρακτική είναι να διατηρείται μεταξύ 0,5% και 2% της καθαρής θέσης του λογαριασμού. Αυτό το φάσμα δεν είναι μυστικισμός. Καθορίζει άμεσα πόσες διαδοχικές απώλειες μπορείτε να επιβιώσετε:

• Κίνδυνος 1% ανά συναλλαγή: δέκα συνεχόμενες απώλειες μειώνουν τα ίδια κεφάλαια κατά περίπου 9,6%
• Κίνδυνος 2% ανά συναλλαγή: δέκα συνεχόμενες απώλειες μειώνουν τα ίδια κεφάλαια κατά περίπου 18,3%
• Κίνδυνος 5% ανά συναλλαγή: δέκα συνεχόμενες απώλειες μειώνουν τα ίδια κεφάλαια κατά περίπου 40,1%

Με τον ίδιο αριθμό απωλειών, ένα διαφορετικό ανώτατο όριο παράγει αποτελέσματα που διαφέρουν περισσότερο από τέσσερις φορές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ανώτατο όριο κινδύνου αξίζει να διευθετηθεί πριν από το σήμα εισόδου.

Κανόνας δεύτερος: εξάγετε το μέγεθος της θέσης από την απόσταση στάσης

Το μέγεθος θέσης δεν επιλέγεται πρώτα. προέρχεται. Ο τύπος:

• Ποσό σε κίνδυνο = ίδια κεφάλαια λογαριασμού x ανώτατο όριο κινδύνου ανά συναλλαγή
• Αξία ανά pip ανά τυπική παρτίδα = όπως υπολογίζεται στο Μάθημα 02
• Lots = ποσό σε κίνδυνο / (απόσταση στάσης σε pips x τιμή ανά pip ανά τυπική παρτίδα)

Με μετοχές 10.000 δολαρίων, ανώτατο όριο κινδύνου 1%, συναλλαγή EUR/USD και stop 50 pip: lots = 100 / (50 x 10) = 0,2 standard lots. Εάν η απόσταση διακοπής διευρυνθεί στα 100 pips, το μέγεθος μειώνεται κατά το ήμισυ σε 0,1 τυπικές παρτίδες και το ποσό σε κίνδυνο παραμένει αμετάβλητο.

Η τιμή αυτού του τύπου είναι ότι δεσμεύει την απόσταση στάσης με το μέγεθος της θέσης. Όσο μεγαλύτερη είναι η στάση, τόσο μικρότερο είναι το μέγεθος, επομένως ο κίνδυνος ανά συναλλαγή παραμένει σταθερός.

Τρίτος κανόνας: έλεγχος της συνολικής έκθεσης

Πέρα από τον κίνδυνο ανά συναλλαγή, ο συνολικός ταυτόχρονος κίνδυνος χρειάζεται επίσης ένα όριο. Όταν πολλές θέσεις εξαρτώνται από τον ίδιο οδηγό — το να είσαι short EUR/USD και short GBP/USD ταυτόχρονα είναι στην ουσία μία θέση long σε δολάρια — θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένας κίνδυνος. Η συζήτηση συσχέτισης στο Μάθημα 07 καθορίζει άμεσα το ανώτατο όριο της συνολικής έκθεσης εδώ.

Κανόνας τέταρτος: η ασυμμετρία της απόσυρσης

Η απόσυρση και η ανάκτηση δεν είναι συμμετρικές: μια απώλεια 10% χρειάζεται κέρδος 11,1% για να ανακτήσει. μια απώλεια 20% χρειάζεται 25%. μια απώλεια 50% χρειάζεται 100%. μια απώλεια 80% χρειάζεται 400%. Ο στόχος της διαχείρισης κινδύνου δεν είναι επομένως να μεγιστοποιήσει την απόδοση σε οποιαδήποτε μεμονωμένη συναλλαγή, αλλά να αποφύγει μια ανάληψη από την οποία δεν μπορεί να ανακτηθεί.

Αυτό υποστηρίζει τον ορισμό μιας γραμμής διακοπής: όταν η ανάληψη λογαριασμού φτάσει σε ένα επιλεγμένο ποσοστό, ας πούμε 10%, παύση συναλλαγών και επανεκτίμηση. Το θέμα της γραμμής διακοπής είναι ότι μετατρέπει το "συνεχίστε να χάνετε" σε ενεργή απόφαση παρά σε κατάσταση προεπιλογής.

Κανόνας πέμπτος: μην αυξάνετε ποτέ το μέγεθος για να κερδίσετε ξανά τις ήττες

Η αύξηση του μεγέθους μετά από μια χαμένη πορεία ωθεί τον κίνδυνο ανά συναλλαγή πέρα ​​από το αρχικό όριο και μετακινεί την ανάληψη γρηγορότερα προς τη μη ανακτήσιμη ζώνη. Η ακαδημαϊκή εργασία προσφέρει μια σχετική προοπτική: σε μια μελέτη του 2000 που δημοσιεύθηκε στο Εφημερίδα των Οικονομικών, οι Barber και Odean ανέλυσαν δεκάδες χιλιάδες λογαριασμούς μεμονωμένων επενδυτών και διαπίστωσαν ότι το πιο ενεργό πέμπτο των επενδυτών κέρδισε μέση καθαρή απόδοση περίπου 11,4% ετησίως έναντι απόδοσης αγοράς περίπου 17,9% την ίδια περίοδο. Όσο πιο συχνά πραγματοποιούν συναλλαγές, τόσο χαμηλότερη είναι η καθαρή απόδοση, λόγω του κόστους συναλλαγών και της επιδείνωσης της ποιότητας των αποφάσεων.

Αυτό το συμπέρασμα δεν μπορεί να επεκταθεί απευθείας στο περιθώριο συναλλαγών forex, αλλά το κατευθυντικό μήνυμα είναι σαφές: οι συχνές συναλλαγές και το μεγαλύτερο μέγεθος συνήθως δεν είναι ο δρόμος για καλύτερες αποδόσεις.

Οι πέντε κανόνες σε μια σελίδα

• Κίνδυνος ανά συναλλαγή: 0,5%–2% των ιδίων κεφαλαίων, προκαθορισμένος και μη προσαρμοσμένος με συναίσθημα
• Μέγεθος θέσης: προέρχεται από το ποσό κινδύνου / (απόσταση στάσης x τιμή ανά pip), δεν επιλέχθηκε ποτέ πρώτη
• Συνολική έκθεση: οι θέσεις υψηλής συσχέτισης συνδυάζονται κατά τον υπολογισμό του κινδύνου
• Γραμμή διακοπής: παύση των συναλλαγών όταν η απόσυρση φτάσει σε ένα προκαθορισμένο ποσοστό
• Χαμένα σερί: πρώτα κόψτε το μέγεθος και μετά κρίνετε αν η στρατηγική έχει σπάσει (Μάθημα 09)

Περίληψη μαθήματος και αυτοέλεγχος

• Το ανώτατο όριο κινδύνου ανά συναλλαγή καθορίζει πόσες διαδοχικές απώλειες μπορείτε να επιβιώσετε και έχει μεγαλύτερη σημασία από το σήμα εισόδου.
• Το μέγεθος της θέσης προκύπτει από την απόσταση στάσης. ένα ευρύτερο στοπ σημαίνει μικρότερο μέγεθος και αμετάβλητη ποσότητα σε κίνδυνο.
• Η ανάληψη είναι ασύμμετρη: μια απώλεια 50% χρειάζεται κέρδος 100% για να ανακτηθεί.
• Οι υπεραγορές και το μεγαλύτερο μέγεθος συνήθως βλάπτουν τις καθαρές αποδόσεις.

Αυτοέλεγχος: (1) Με 20.000 δολάρια μετοχικού κεφαλαίου, ανώτατο όριο κινδύνου 1% και stop 80 pip, πόσες παρτίδες USD/JPY (περίπου 6,32 δολάρια ανά pip ανά τυπική παρτίδα) πρέπει να κάνετε συναλλαγές; (2) Γιατί η μείωση του μέσου όρου έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες αυτού του μαθήματος;