Na een reeks verliezen: eerst de omvang verkleinen of de strategie veranderen?
Verdeel een verliesreeks in twee diagnosticeerbare gevallen, in plaats van deze vaag toe te schrijven aan geluk of bekwaamheid.
Scheid eerst de twee soorten verliezen
Opeenvolgende verliezen hebben twee fundamenteel verschillende bronnen. De eerste is een normale drawdown: het winstpercentage en de uitbetalingsratio van een strategie betekenen dat er in elke steekproef een verliezende run kan voorkomen, en zolang het risico per transactie binnen het plan blijft, is de drawdown geen bewijs dat de strategie heeft gefaald. De tweede is een gebroken strategie: het marktregime is structureel veranderd en de oorspronkelijke veronderstelling houdt niet langer stand.
Het verwarren van deze twee leidt tot twee tegengestelde fouten: een normale drawdown verkeerd interpreteren als een mislukking en voortdurend van strategie wisselen, of een mislukking verkeerd interpreteren als een drawdown en posities vergroten.
Drie testen
Ten eerste de aard van de verliezen. Als elk verlies zich voordeed bij de geplande stop, is er sprake van een normale opname. Als verschillende verliezen een duidelijke slip vertonen of de geplande stop overschrijden, is er een probleem bij de uitvoering.
Ten tweede, of het marktregime is veranderd. Het huidige klimaat wordt gekenmerkt door een hogere volatiliteit: Brent boven de 100 dollar, spotgoud schommelt met honderden dollars in een sessie. Als uw strategie is ontworpen in een regime met lage volatiliteit, is de verandering in volatiliteit op zichzelf een factor die herbeoordeling vereist.
Ten derde, of de steekproef groot genoeg is. Voor een strategie met een winstpercentage van 40% en een uitbetaling van 2:1 ligt een reeks van vijf opeenvolgende verliezen binnen een steekproef van twintig transacties binnen de normale grenzen. Met een kleine steekproef is elke conclusie onstabiel.
Volgorde: maat knippen en vervolgens een diagnose stellen
De aanbevolen volgorde is: ten eerste: halveer onmiddellijk het risico per transactie. Deze stap behoeft geen conclusie, het doel ervan is om tijd te kopen voor een oordeel. Voer ten tweede de drie bovenstaande tests uit. Ten derde, op basis van de diagnose, besluit u of u de oorspronkelijke grootte wilt herstellen, de parameters wilt aanpassen of de strategie wilt stopzetten.
Wat je niet moet doen
Ten eerste: verander de richting niet onmiddellijk na een verliesreeks; dat betekent meestal dat emotie een rol speelt in de beslissing. Ten tweede: vergroot de omvang niet om ‘het terug te winnen’ – waardoor het risico per transactie de geplande limiet overschrijdt. Ten derde: verander de parameters van een kleine steekproef niet: hoe meer parameters u verandert, hoe moeilijker het wordt om te bepalen welke verandering heeft geholpen.
Wat op te nemen
Noteer aan het einde van elke verliezende reeks drie dingen: het aantal verliezende transacties, de verhouding tussen de maximale opname en het eigen vermogen, en of elk verlies binnen de geplande stop bleef. Het verzamelen van deze drie datapunten is de enige manier om te beantwoorden of de huidige drawdown nog steeds binnen het normale bereik van de strategie ligt.